jueves, 27 de abril de 2017

Unha vida dura en Rusia

Carta da  Segunda Guerra Mundial      5-10-1942
Un home ruso chamado Nikolay

Carta dirixida a calqueira que sega vivo tras as invasións alemáns cerca de Moscu

Hola, son Nikolay un ruso como outro calquera que loita coa "madre patria". Vivo en unha aldea cerca de Moscu miña familia é victima de constantes bombardeos alemáns e os vivires escasean... ademáis meu fillo non pode ir a escola xa que esta tomada polos alemáns e rixiden alí pensando no próximo ataque que faran as próximas aldeas e pobos veciños.
Cada día temo pola seguridade da miña familia, principalmente da miña esposa Irina. Ela traballa pola noite nas fábricas de munición xa que non pode saír de día porque os alemáns podían raptala e sabe Deus que podían facer con ela. Despóis está meu fillo Dmitry, este é un dos últimos cativos da aldea axuda nas tarefas de casa, a xente e nos trae víveres ,é todo un cabaleiro e soldado.
Xa explicada a situación en que vivimos, quero resaltar o feito dos alimentos. Cada cinco días veñen alemáns armados cos seus vehículos e o novo tanque, o Tiger 1. Contaronme historias sobre esa poderosa máquina, esta destruía todo o que vía. Non sei porque viñan tantos polos nosos alimentos xa que só tiñamos carne e xabón. 10 días despóis de aquela visita, xa non volverian outra vez a pisar por estas terras, todo volvíu a tranquilidade, pero durou moi pouco en canto oín a alarma por bombarderos. Corrín cara o bunquer máis cercano. Quedáramos uns poucos debaixo todo os estróndos facían temblar a terra e as casas oíanse caer.
Xa perdo as esperanzas de vivir o traballo de entregar a carta deixareilla a miña pomba mensaxeira. Espero que alguen reciba miña carta e recordade que para exterminar aos alemáns hai que loitar!




Autor: Diego Bouzas Pereira, 4ºA

No hay comentarios:

Publicar un comentario